ŞEHİTLER ÖLMEZ AMA...

-Nur topu gibi bir oğlunuz oldu, gözünüz aydın.

Sadalarıyla başlar şehitlik hikayemiz. O gün dünyanın en mutlu insanıyızdır. Hele bir de ilk çocuksa, heyecandan ne yapacağımızı bilemez oluruz. Kucağımızda bir aslan yavrusu, ezan okuruz bir kulağına, diğerine ismini söyleriz. Dua ederiz "Allahım, vatana millete hayırlı bir evlat olmasını nasip et."diye. Uykusuz gecelerin ardından ilk adımıyla heyecanlanır, ata sporudur diye güreşler tutar "benim oğlum pehlivan olacak, yiğit olacak, mert olacak, tam bir Türk oğlu Türk olacak" temennileriyle yollarız ilkokula. Çalışır didiniriz yavrum okusun, adam olsun diye. Zor ve yorucu yılların ardından bakmışız ki lise bitmiş, fidan gibi delikanlı oluvermiş. Evden her çıkışında gururla bakarız arkasından "benim oğlum" der, düğününü hayal ederiz.

Davullar zurnalar çalınır, eller üstünde "en büyük asker bizim asker" naraları çınlar kulaklarımızda. Günlerce eşimiz dostumuz gelir asker ziyaretine, "ne zaman büyüdü de asker oldu" demeyen kalmaz sevdiklerimizden. Dualarla, davullarla, zurnalarla, halaylarla yollarız "aslan oğlumuzu" peygamber ocağına. Bir yandan gurur bir yandan korku vardır içimizde.

Çok da önemli olmayan haber bültenleri artık dedikodu programlarından, futbol maçlarından, magazin haberlerinden daha önemli bir yere sahip olur. Gözümüz televizyonda, kulağımız telefonda şafak sayarız, su gibi geçen 20 yıla inat geçmeyen dakikalarımızda.

Hiç bu kadar acı çalmamıştı telefon, hatırlamasak da bir daha nasıl çaldığını. "Başımız sağ olsun" sözü hiç bu kadar ağır olmamış, balyoz gibi kafamızda patlamamıştı.

Artık ana-babamızın kabrinin yanında "aslan oğlum" da yatıyor. Başında ve taşında Türk bayrağı, bir yandan gurur duyar bir yandan kan ağlarız. Ağlarız, gözyaşlarımızı saklaya saklaya ağlarız. Şehit anasıyım/babasıyım, yakışmaz bana feryad ü figan etmek. Hem o ölmedi ki, Allah yolunda vatan millet yolunda ölenlere ölü denmez ki. Rabbim öyle demiyor mu? Öyledir muhakkak ama "aslan oğlum" nerde?

Zordur şehit anası/babası olmak.

Her şehit haberinde hüngür hüngür ağlamaktan bıktım artık. Bitsin anaların, babaların ıstırabı, bitsin vatan aşkıyla yanıp da her şehide göz yaşı döken bizim gibilerin ıstırabı.

Allah'ım bayram arifesinde yalvarıyorum "bu son olsun", kahpelerin yüzü gülmesin artık...